گويم سخنى زحشر چون برق زميغ * بشنو كه ندارم از تو اين نكته دريغ اين جان و تنت كه هست شمشير و غلاف * آن روز بود غلافش از جوهر تيغ جهان‌بين من گرچه رفت از نهاد * جهان‌آفرين بين من كم مباد جهان‌بين اگر شد جهان‌بان بجااست * جهان را جهان‌بان نه غير از خداست